10. Ceza Dairesi 2020/12897 E. , 2021/13689 K.

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma

2- İzinsiz hint keneviri ekme
Hükümler : 1- Mahkûmiyet: İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2019 – 2018/185 esas ve 2019/178 sayılı kararı
2- Düzeltilerek esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık hakkında izinsiz hint keneviri ekme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Sanık hakkında izinsiz hint keneviri ekme suçundan hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
B- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 14.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

İzinsiz Hint Keneviri Ekme yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

8. Ceza Dairesi 2021/8430 E. , 2021/20110 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık … hakkında verilen hükme karşı … vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;
Sanığın üzerine atılı suç üstlenme suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayıp, davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkı bulunmayan İçişleri Bakanlıği vekilinin, temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık … hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak, basit tehdit ve rüşvet vermeye teşebbüs suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokmak, basit tehdit ve rüşvet vermeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayıp, davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkı bulunmayan İçişleri Bakanlıği vekilinin, temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3) Sanık … hakkında suç üstlenme suçundan kurulan hükmü sanık müdafinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Araç sürücüsü …’ın 1,58 promil alkollü olması sebebi ile hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçu ile ilgili olarak işlem yapılmaması için alkollü olan şahsın yerine geçip aracı kendisinin kullandığını söyleyen sanığın 0,38 promil alkollü olması nedeniyle kendisi yönünden eylem suç oluşturmaması sebebiyle, fiilinin 5237 sayılı TCK.nın 283. maddesinde düzenlenen suçluyu kayırma suçunun oluştuğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şeklinde karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri ve fıkraları gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulması suretiyle BOZULMASINA, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Alkollü Şekilde Trafiği Tehlikeye Sokmak Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

12. Ceza Dairesi 2021/2092 E. , 2021/7596 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 204 promil alkollü halde, sanığın, idaresindeki araç ile meskun mahalde gece vakti, iki yönlü yolda seyrettiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeritte park halinde bulunan kamyonetin ön kısmına çarparak durduğu olayda; araçta kendisi ile seyreden yolculardan, …’ın öldüğü, …’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ancak sanıktan şikayetçi olmadığı, …’nin ise bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde alınan kati raporunda, yaralandığına ilişkin travmatik bulgu tarif ve tespit edilemediğinin bildirildiği görülmekle, mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemekle, teblignamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Alkollü Araç Kullanma ve Ölüm Durumu Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

2. Hukuk Dairesi 2020/3424 E. , 2020/6492 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafaka ve manevi tazminat miktarları ile kişisel ilişkinin süresi yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.12.2020 günü duruşmalı temyiz eden davalı … vekili Av. … ve karşı taraf temyiz eden davacı … vekili Av. … geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının kusur belirlemesine yönelik istinaf talebi olmadığı halde davalı erkeğe bölge adliye mahkemesince “ Davalı kocanın davacı kadını doğum için hastaneye gidecekleri gün kolundan çekiştirmek suretiyle yere düşürdüğü ve doğum anında yanında olmadığı, doğacak çocuk için DNA testi yaptıracağını çevredeki bir çok kişiye söylemesi sonucu, kocanın bunu hangi amaçla söylerse söylesin etrafta eşi ile ilgili şüphelere yol açması” şeklindeki kusurların davalı erkeğe yüklenmesinin ve kadının kusurlu davranışlarından “Eşine hakaret etme” şeklindeki kusurlu davranışın çıkarılmasının doğru olmadığı, bölge adliye mahkemesince erkeğin kusura yönelik istinaf talebinde bulunması üzerine erkeğin kusurlu davranışlarından eşine “Tokat atma” kusurunun çıkarıldığı da nazara alındığında, yapılan yargılama ve toplanan delillere ve kadının istinaf edilmemekle kesinleşen kusurlu davranışlarına göre kadın ve babasının erkek ve yakınlarına hakaret ettiği, erkeğin ise eşine ve babasına hakaret ettiğinin, erkeğin hakaretlerinin söylendiği zaman, yer ve niteliği de nazara alındığında boşanmaya sebep olan olaylarda netice itibarıyla erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı erkek; ziraat sektöründe çalışması sebebiyle Ağustos ayında zirai sezon olmadığından Ağustos ayı içinde yıllık izin kullanabildiğini, kişisel ilişkinin yaz döneminde Ağustos ayı içinde kurulması gerektiğini, bölge adliye mahkemesince Temmuz ayı içinde kişisel ilişki kurulmasının bu sebeple hatalı olduğunu, kişisel ilişki süresinin yetersiz olduğunu belirterek temyiz itirazında bulunmuştur. Kendisine kişisel ilişki hakkı tanınmış olan babanın işi gereği Temmuz aylarında tanınan kişisel ilişki süresinde ortak çocuğu fiilen görme olanağını bulamayacağı açıktır. Öyleyse baba ile ortak çocuk arasında babanın Ağustos ayında kişisel ilişki kurulmasına yönelik talebi de gözetilerek daha uygun bir zaman dilimini kapsayacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ayrıca davalı baba ile velayeti anneye bırakılan ortak çocuk arasında
mahkemece yaz ayında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikten uzaktır. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HMK m. 370)

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2-C bendinin çıkartılarak yerine 2-C bendi olarak “Müşterek çocuk Nisan Çisel Lisan’ın velayetinin davacı anneye verilmiş olması nedeniyle, ortak çocuk ile davalı baba arasında; her ayın 2. ve 4. haftası Cumartesi saat 10:00’dan Pazar saat 15:00’e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10:00 dan üçüncü günü saat 15:00′ e kadar, Sömestr tatillerinin ilk Cumartesi günü saat 10.00’dan 2.Cumartesi günü saat 17.00’ye kadar, her yıl 1 Ağustos saat 10.00’dan 30 Ağustos saat 17,00’ye kadar kişisel ilişki kurulmasına, bu tarihlerde müşterek çocuğun anneden alınıp babaya verilmesine, Bu şahsi ilişki kararının, karar kesinleşinceye kadar tedbiren de uygulanmasına bu tarih ve saatlerde müşterek çocuğun anneden alınıp babaya tedbiren şahsi ilişki için teslimine” yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3050 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.12.2020 (Çar.)

Çocuğun Anneden Alınıp Babaya Verilmesi Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, mirasbırakan babası …’ın 654 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki 5/16 payını davalı torunu …’e satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli payın tapusunun iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde tenkisini istemiş; yargılama sırasında, muvazaa hukuksal nedeni yanında ıslah suretiyle ehliyetsizlik hukuksal nedenine de dayanmıştır.

Davalı, mirasbırakan ve eşine uzun süre baktığı ve giderlerini karşıladığı için dava konusu payın devredildiğini, öte yandan mirasbırakanın denkleştirme yapmayı amaçladığını, yüklü miktarda borcunu ödemek suretiyle mirasbırakanın davacıya da kazandırmada bulunduğunu, mal kaçırmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Temlik tarihinde mirasbırakanın hukuki ehliyetinin bulunduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edildiği; diğer taraftan, semenin mutlaka para olması gerekmediği, davalının mirasbırakan ve eşine baktığı, bakım karşılığı çekişmeli taşınmazın devredildiği, muvazaanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin mahkeme kararı Dairece, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğuna, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine değinilerek bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.03.2021 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen davacı vekili Avukat … geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 3.050. TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 32.852.99 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Tapu İptali, Tescil ve Tenkis Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

3. Hukuk Dairesi 2016/21334 E. , 2017/10607 K.

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının arttırımı /yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Mersin 3.Aile Mahkemesi’nin 21/01/2014 tarih ve 2013/865E-2014/29K sayılı ilamı ile davalı ile boşanmalarına karar verildiğini, müşterek çocukları Hüseyin’in velayetinin kendisine verildiğini, müşterek çocuk yararına aylık 200,00 TL iştirak nafakasına ve kendisi yararına aylık 200,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, nafakanın şu an yetersiz kaldığını, müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakanın aylık 300,00 TL arttırılarak aylık 500,00 TL’ye çıkartılmasını, kendisi yararına hükmedilen aylık 200,00 TL nafakanın aylık 300,00 TL arttırılarak aylık 500,00 TL’ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı; açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, karşı davada; davacı/karşı davalı kadının boşanma davasından hemen sonra YKM mağazasında çalışmaya başladığı halde nafaka almaya devam ettiğini, davalının şu anda maddi durumunun kendisinden çok daha iyi olduğunu iddia ederek, davacı/karşı davalı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacı/karşı davalı tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, davacı/karşı davalı …’in yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine, müşterek çocuk yararına takdir edilen aylık 200,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere 300,00 TL artırılarak aylık 500,00 TL’ye yükseltilmesine, davalı/karşı davacı tarafından açılan davanın kabulüne, davacı/karşı davalı … yararına takdir edilen aylık 200,00 TL yoksulluk nafakasının karşı dava tarihi olan 27/10/2015 tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı/karşı davalı … tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı/karşı davalı …’in asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı/karşı davalı …’in karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;
TMK.nun 175.maddesine göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek tarafın kusuru daha ağır olmamak koşuluyla, geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında nafaka isteyebilir. Aynı Kanunun 176/4.maddesine göre ise, yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Yargıtay …nun 7.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. …nun yerleşik kararlarında “asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması,” yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (HGK. 7.10.1998 gün 1998/2-656 E.,1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 1.5.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları).

Somut olayda; davacı/karşı davalı kadının boşanma davasının kesinleşmesinden sonra YKM mağazasında çalışmaya başladığı, asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği anlaşılmaktadır. Ancak davacı/karşı davalının aldığı 200TL nafaka ile geçinmesi günümüz ekonomik koşullarında mümkün değildir. Aldığı nafaka ile gelirinin toplamı ise, davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde değildir. Zira yoksulluk durumu, günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir. Yoksulluk nafakası ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır.
Buna göre; mahkemece, dava tarihindeki şartlara göre davacı/karşı davalının yoksulluğunun ortadan kalkmadığı, asgari ücret sınırındaki gelirinin varlığının yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına neden olmayıp indirmeye karar verilebileceği, ancak davalının aldığı nafakanın cüz’i bir miktar olduğu, bu nafaka ile gelirinin toplamının ise davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde olmadığı göz önünde bulundurularak karşı davadaki yoksulluk nafakasının kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu bu talebin kabulüne karar verilerek yoksulluk nafakasının kaldırılması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenle davacı/karşı davalı …’in sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı/karşı davalı …’in yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK’nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. İştirak Nafakası Arttırımı Yargıtay Kararları

İştirak Nafakası Arttırımı Yargıtay Kararları yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

3. Hukuk Dairesi 2016/20657 E. , 2018/8707 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile……. sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma davasında ara karar ile; davalı ve müşterek iki çocuk lehine 300,00TL tedbir nafakasına karar verildiğini, kesinleşme tarihinden itibaren de aylık toplam 250,00TL yoksulluk ve iştirak nafakası olarak devam ettiğini, davanın bitiminden hemen sonra davalı avukatı ile temasa geçilerek biriken nafakanın 4.950TL olarak hesaplandığını ve uzlaşılarak 08.02.2011 tarihinde 250TL, 10.02.2010 tarihinde 4.000TL, ve 10.03.2011 tarihinde de 250TL olmak üzere toplam 4.500TL ödendiğini, kendisinin davalıya sadece 450 TL borcu kaldığını ileri sürerek anapara ve faizi ile toplam 906TL borcu olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; dosyada mevcut ödeme belgelerinde nafakaların hangi aya ilişkin olduğunun belli olmadığını, söz konusu belgelerde sadece nafaka ve miktarının yazılı olduğunu, taraflar arasında nafaka miktarı ve faiz talep edilmeyeceğine ilişkin bir yazılı anlaşma olmadığını, söz konusu kararın kesinleşmesi ile müvekkil ve müşterek çocuklar için toplam 250TL nafakaya karar verildiğini ancak kesinleşme tarihinden sonra herhangi bir ödeme yapılmadığını, nafakaların arttırılması için …… 2012/816 esas sayılı dosyası ile dava açtığını ve mahkemenin yoksulluk nafakasını aylık 150TL’ye iştirak nafakasını aylık ayrı ayrı 100TL’ye yükselttiğini, ….sayılı dosyası ile davacı tarafça karar kesinleşme tarihi olan 28.01.2011 tarihinden ….. 2012/816 E. sayılı dosyası ile hükmedilen nafakanın ödenmeyen kısmının icraya konulduğunu, söz konusu icra takibinin iddia edildiği gibi ödenen miktar için olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
…..
Mahkemece; nafaka arttırım davasının açıldığı 31.08.2012 tarihine kadar 19 aylık katılım ve yoksulluk nafakasının talep olunduğunu, bu durumda da 4.750TL birikmiş nafaka ve 1.537,74 TL %9 kanuni faiz alacağının tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, ….. sayılı icra takibinde davacının toplamda 7.462,48 TL borcunun olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Dava; nafaka alacağının tahsili amacıyla başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin menfi tespit davasıdır.

Somut olayda;…. Sayılı boşanma dosyasında 27.05.2010 tarihli ara kararı ile müşterek çocuklar lehine dava tarihi olan 15.09.2009 tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 100.00’er TL ve davalı … lehine aylık 100,00TL tedbir nafakasının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm ile de; 27.05.2010 tarihinde hükmedilen tedbir nafakalarının karar kesinleşinceye kadar devamına karar kesinleştikten sonra 75’er TL iştirak, 100 TL yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiş, karar; 28.01.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra davalı kadın tarafından 31.08.2012 tarihinde açılan dava ile yoksulluk nafakası 150 TL’ye, iştirak nafakaları 100’er TL’ye arttırılmıştır.

Dosya arasında bulunan davaya konu…… sayılı icra takip dosyası incelendiğinde; 2.700TL 27.05.2010 tarihli birikmiş nafaka ve 27.05.2010-01.06.2015 arası faizi ile 4.750 TL 28.01.2010 tarihli birikmiş nafaka ve 28.01.2011-01.06.2015 arası birikmiş faizi olmak üzere toplam 10.525,41 TL’nin talep edildiği anlaşılmıştır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; öncelikle boşanma davasının kesinleşme tarihi olan 28.01.2011 tarihine kadar birikmiş nafaka ile faizinin, ardından 31.08.2012 tarihinde açılan nafaka arttırım davasına kadar birikmiş nafaka ve faizinin hesaplandığı, mahkemece de bu hesabın hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; yukarıda açıklandığı üzere, davaya konu…… sayılı icra takip dosyası ile davacı tarafça boşanma davasının kesinleşme tarihi olan 28.01.2011 tarihine kadar birikmiş nafaka ile faizi talep edilmiş, mahkemece; takip dosyasındaki talep aşılarak 28.01.2011 tarihinden sonraki dönem için de tespit yapan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Bu husus göz ardı edilerek ve takip dosyasındaki talep aşılarak 28.01.2011 tarihinden sonraki dönem için de tespit yapılmış olması usul ve yasaya uygun bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

…..

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz eden davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK’nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Nafaka Faizi ve Arttırım Davası Yargıtay Kararı

Nafaka Faizi ve Arttırım Davası Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

12. Hukuk Dairesi 2018/4430 E. , 2018/10013K

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine … 1. Aile Mahkemesi’nin 16.07.2010 tarih ile 2010/237 Esas ve 2010/788 Karar sayılı nafaka ilamına dayalı olarak, aylık 600,00 TL tedbir nafakası (kesinleşme sonrası yoksulluk nafakası olmak suretiyle) alacağının tahsili için ilamlı takip başlatıldığı, takibin kesinleşmesinden sonra, alacaklının nafaka arttırım talebi nedeni ile yine … 1. Aile Mahkemesi tarafından verilen 30.04.2015 tarih, 2010/237 Esas ve 2010/788 Karar sayılı ilamı ile anılan nafakanın arttırılmasına hükmolunarak, aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasının borçludan tahsiline karar verildiği ve borçluya aynı takip dosyası üzerinden 10.06.2015 tarihli icra emri gönderildiği, fakat; borçlunun; her ay düzenli ve eksiksiz ödeme yaptığı, anılan icra emrinde fazla hesaplanan nafaka bedeli olduğu şikayeti ile anılan ikinci icra emrinin iptalini talep ettiği, mahkemece; 15.02.2016 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak; şikayetin kısmen kabul ve kısmen reddine, … 7. İcra Müdürlüğünün 2010/12750 takip sayılı dosyası üzerinden düzenlenen icra emrinde fazladan talep edilen 1.877,48 TL yönünden iptali ile takibin toplam 9.573,63 TL yönünden devamına ve fazlaya ilişkin talebin reddine hükmolunduğu görülmektedir.

İİK’nun 33. maddesinde ise; “İcra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imha iddiası yetkili mercilerce re’sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icra geri bırakılır” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; her ne kadar anılan takip dosyasında yer alan 10.06.2015 tarihli hesap tablosu da değerlendirmeye alınarak, uyuşmazlık konusu ödenmiş ve ödenecek nafaka miktarları tespit edilmiş ise de; anılan hesap tablosunda, hesap başlangıç tarihi 13.08.2010 tarihi olup, raporda belirtilen başlangıç tarihi 10.03.2010 ile aralarında ay farkı ve dolayısı ile ödeme farkı olduğu açıktır. Kaldı ki borçlunun dava dosyasına sunmuş olduğu banka dekontları ile takip dosyasına yapılmış olan ödemelerin kontrolü de sağlanmamıştır. Bu haliyle, icra dosyasındaki ödemeler dahi ayrı ayrı incelenip kontrolü sağlanmadan, sadece anılan hesap tablosu esas alınarak inceleme yapılıp sonuca ulaşılması, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması açısından yetersiz görünmektedir.

O halde, mahkemece yapılması gereken, öncelikle; tarafların sunmuş oldukları tüm delillerin (banka dekontları ve sair yazılı belgeler), anılan mahkeme ilamları ve takip dosyasının da birlikte değerlendirilmesi ile nafaka alacağının arttırılmasına kadar yapılmış ödemelerin ayrı olarak tespiti ve ortaya çıkan sonuç ile iptali istenen 10.06.2015 tarihli icra emrinde yazılı nafaka alacağının uyuşup uyuşmadığının belirlenmesi ile gerektiğinde Yargıtay denetimine elverişli, hükme esas alınabilecek sıhhatte bilirkişiden ek rapor istenmesi ile oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir iken, yazılı şekilde, eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi. Nafakanın Arttırılmasına Hükmolunmasına İlişkin Yargıtay Kararı

Nafakanın Arttırılmasına Hükmolunması Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.02.2009 tarih ve 2008/138- 2009/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkiline ait “blue line bl +şekil” ibareli 1. sınıf ürünlerini içeren 06.02.2004/2261 sayılı markasına iltibas ve tecavüz oluşturan, ayrıca tescili müvekkili aleyhine haksız rekabet yaratan davalı …’e ait 11.04.2006 tarih ve 2006/1467 sayılı, 11. sınıf malları içeren “BLUE HOT +ŞEKİL” ibareli marka tescil bülteninde ilanı üzerine, başvurunun 11. sınıf ürünler için reddedilme için yaptıkları itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından 2008/M-813 sayılı kararla reddedildiğini belirterek davalı başvurusunun müvekkili markasına iltibas yarattığının tespiti ile kurum kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili; başvuru konusu “BLUE HOT +ŞEKİL” ibareli işaret ile davacının “blue line bl +şekil” ibareli markalarının karıştırılabilecek derecede aynı veya benzer olmadığını ifade ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, toplanan delillere, kısmen iştirak olunun bilirkişi raporuna ve dosya kapsamına göre; davacının itiraz anında başvuruya tüm ürünler yönünden itiraz etmesine karşın, yargılamada başvurunun tesciline dair YİDK kararının yalnızca 11. sınıf ürünler yönünden iptaline karar verilmesini istediği, talebin daraltılmasının mümkün olmasına göre, yargılamanın yalnızca 11. sınıflar yönünden sürdürülebileceği, davalının redde mesnet marka ile aynı sınıftaki hizmetler için “BLUE HOT+ŞEKİL” ibaresini marka olarak tescil ettirmesinin davacının markası için haksız rekabet doğuracağı, davalı başvurusunun konusu “BLUE HOT + ŞEKİL” ibareli işaret ile davacıya ait “BLUE LİNE BL ŞEKİL” ibareli marka arasında 556 sayılı KHK’nın 7/b ve 8/b maddesi kapsamına girebilecek şekilde bir benzerlik bulunduğu, dolayısı ile “BLUE LİNE BL ŞEKİL” ibare ve biçimli marka ile, “BLUE HOT + ŞEKİL” ibare ve biçimli başvurunun iltibas yaratabilecek derecede benzer bulunduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne, YİDK’in 2008/M-813 sayılı kararının, başvuru kapsamındaki 11. sınıf ürünler yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK’dan alınmasına, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Haksız Rekabetle Alakalı Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili şirket hakkında Mahkemenin 04.02.2016 tarih, 2015/587E., 2016/80 K. sayılı ilamı ile iflasının 1 yıl süre ile ertelenmesine karar verildiğini, iflas erteleme başvurusu yapıldığı tarihten bu yana şirketin faaliyetlerini sürdürdüğünü, kar elde etmeye başladığını, önemli ölçüde borç ödemesi yapıldığını ileri sürerek, müvekkili şirket hakkındaki iflasın ertelenmesi kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren 1 yıl süre ile uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, kayyım raporu ve tüm dosya kapsamına göre, iyileştirme projesinde yer alan yurtdışı alacaklarından tahsilat yapılamadığı, şirketin tescilli sermayesi üçte ikisinden fazlasının karşılıksız kaldığı, sermaye artırımı yapılmadığı, düşük tutarlı satışlarla şirket sadece faaliyetini yürütebilmekte geçmiş dönem satıcı borçları ile vergi borçlarını ödeyemediği, vergi borçlarının sürekli artış gösterdiği, davacı şirketin İcra İflas Kanunun 179/b-4 maddesi uyarınca erteleme süresi sonunda iyileşmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Şirket İflas Erteleme Başvurusu Yargıtay Kararı yazısı ilk önce Gülsün Hukuk Bürosu üzerinde ortaya çıktı.